Media

Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar burgers, net als de heiligen, en huisgenoten van God, gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, met Christus Jezus zelf als de hoeksteen. Vanuit Hem groeit het hele gebouw, steen voor steen, uit tot een tempel die gewijd is aan hem, de Heer, in wie ook u samen opgebouwd wordt tot een plaats waar God woont door zijn Geest.

• Mogelijke aandachtspunten:
• Paulus maakt gebruik van een beeldspraak die we vaker in de Bijbel tegenkomen, te weten die van een gebouw, een tempel zelfs. Vergelijk 1 Korintiërs 3:10–17; 1 Petrus 2:4–5.
• Zie je de stap voorwaarts in de heilsgeschiedenis? Van Gods verblijf in het tempelgebouw ten tijde van het Oude Testament, naar Gods verblijf in de gemeente zelf? Op welke wijze kun je deze ontwikkeling verbonden aan Goede Vrijdag, Pasen, hemelvaart en Pinksteren?

Uitgelicht

‘In wie u samen opgebouwd wordt

tot een plaats waar God woont door zijn Geest.’

Is het met de beleving van de kerkelijke feesten in Nederland niet als met een ketel kokend water die van het vuur gehaald wordt? Het kookpunt is Kerst. Het kolkt in de kerken van feestvreugde. Maar dan neemt de temperatuur rap af. Pasen leeft al niet meer zo als kerst. Hemelvaart is gewoon een mooie extra vrije doordeweekse dag en van het Pinksterfeest weten zelfs veel kerkleden niet waarom het gaat. De ketel die met Kerst nog kookte is inmiddels afgekoeld en het water is lauw geworden.

In de Bijbel is het precies omgekeerd. In het Oude Testament verbleef God in de tempel onder zijn volk, in het verborgene. En wee degene die zonder daarvoor toestemming te hebben tot God naderde! Het betekende zijn dood.

En het volk mocht niet naderen tot de berg Horeb, toen die in lichterlaaie stond, omdat God daarop was neergedaald (Exodus 19 en 20).

Maar dan komt Pinksteren …

Hoe kan het dat God – in tegenstelling tot oudtestamentische tijden – nu wel tot mensen naderen kan in al zijn kracht en luister? Hoe kan het dat Jezus’ leerlingen als de brandende braambos zijn, die brandde zonder verteerd te worden?

Dat kan alleen dankzij Kerst, Goede Vrijdag, Pasen en Hemelvaart.

Met Kerst vieren we dat God in zijn Zoon bij ons kwam wonen. Op Goede Vrijdag gedenken we dat Gods Zoon voor ons wilde sterven om het menselijke hart van zonde vrij te maken. Met Pasen vieren we dat God dit offer aanvaard heeft, en met hemelvaart dat Christus Heer is. En Christus’ eerste regeringsdaad vervolgens is, dat de heilige Geest op mensen uitgestort wordt en God in mensenharten gaat wonen.

Alles wat aan Pinksteren vooraf gaat, maakt de weg vrij voor Gods Geest om nu al een voorschot te nemen op wat eens in zijn volheid werkelijkheid zal worden: de volkomen vereniging van God en mens op de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.

Wat is het eigenlijk pijnlijk dat Pinksteren zo laag in de rangorde van christelijke feestdagen staat. Het is als een rode loper zonder podium, als een champions league zonder finale, als een vrijpartij zonder hoogtepunt. En als iets verklaart waarom veel kerken in West-Europa en Nederland zo’n uitgebluste en ongeïnspireerde indruk maken, dan is het, dat Pinksteren in de rangorde van christelijke feesten zo triest achteraan bungelt.

Veel kerken (en christenen) blijven qua beleving in Kerst, Goede Vrijdag of Pasen hangen. Maar zonder Pinksteren bereikt geen van deze heilshistorische momenten zijn bestemming. Ze zijn als de rode loper over welke God hoogstpersoonlijk het menselijke hart wil binnenschrijden. God wil in ons wonen, en Hij doet dat ook, nu al!

Afdrukken