Preek Door de Week

Weet u het nog? Wat was de belangrijkste boodschap van de preek van afgelopen zondag? 

Voor mij - gemeentelid - persoonlijk leeft de preek vooral zondagochtend. Zondagmiddag kan ik misschien een grote lijn nog reproduceren, maar maandagmiddag kom ik vaak niet verder meer dan het thema. En dat vind ik zo jammer! Zeker omdat ik tijdens het luisteren naar de preek de praktische toepassing ervan voor mijn eigen leven wel voor me zie, maar de volgende zondag telkens tot de conclusie kom dat het bij dat moment tijdens de dienst is gebleven.

Uit deze constatering is het initiatief van de Preek Door De Week geboren. Dit is een hele korte reminder gedurende de week die bedoeld is om de belangrijkste boodschap van de preek opnieuw naar voren te brengen. En hopelijk om in de waan van alledag praktisch aan de slag te kunnen met de leerpunten uit de preek. Ds. Jan Mudde schrijft deze tekst indien hij zelf preekt, bij gastpredikanten verzorgen derden de PDW zoveel mogelijk. 

Bent u ook geïnteresseerd in het wekelijks ontvangen van de (praktische) kern van de preek van die week en wilt u de Preek Door de Week ontvangen in uw mailbox? Geeft u dit dan hier aan.


8 juli 2018

Een brief aan Gods kind
1 Thessalonicenzen 1 (eerste preek uit prekenserie over 1 Thessalonicenzen)
Ds. Jan Mudde

Er wordt vandaag een kind gedoopt. We weten hoeveel kinderen betekenen voor hun ouders. Zelfs al heb je geen biologisch kind, dan nog kun je dat zo ervaren. Dat geldt ook voor Paulus - hij heeft een geestelijk kind. De gemeente in Thessaloniki bijvoorbeeld verwekte hij in geestelijke zin door het Evangelie. Het Woord werd aangenomen ondanks de weerstand en beproevingen die er waren; de felle weerstand vanuit de synagoge en de diepe argwaan vanuit de heidense wereld. 

Paulus leeft intens mee met zijn geesteskind. In die ouderlijke gevoelens zien we de liefde van Jezus Christus weerspiegeld. Die overigens zijn nog intenser dan die van Paulus: als een bruidegom voor zijn bruid! (Heerlijk om zo met je kindje naar Jezus te gaan: “we vertrouwen het aan u toe”.) Onszelf kunnen we vervolgens afvragen of in onze gevoelens voor onze gemeente, in onze gebeden en ons doen en laten ook iets daarvan weerspiegeld wordt...

Paulus' brief begint, zoals bijna altijd, met dankzegging, heel specifiek voor de gemeente die hier aangeschreven wordt. Ondanks de omstandigheden dankt Paulus ook nu en zelfs uitvoerig. Dat is niet omdat hij een eeuwige optimist is, maar omdat Hij altijd op zoek is naar wat de levende Heer doet. Dat is zijn basishouding en misschien kunnen wij daar van leren: voor alles en dóór alles heen te zien wat de HERE doet. 

De afgoden werden 2000 jaar geleden in de ban gedaan, maar slopen er in de loop der eeuwen weer in terug: hebzucht, eerzucht, vreemdelingenhaat… Hebben we gebroken met de afgoden van deze wereld? 

En toch is er veel om voor te danken! Geloof, hoop en liefde, ja, ze zijn aanwijsbaar onder ons! Jongeren die met Worlds Servants meegaan, Sonrise en de support daarvoor, de band met de gemeente in Letland, meeleven in vreugde en verdriet, ouders die nog hun kindje dopen, kerken die elkaar weten te vinden en eenheid zoeken. 

De Geest werkt nog steeds, ook in Haarlem. En begint - door de verootmoediging heen - weer een nieuwe tijd voor de kerk: 'Iedereen praat erover hoe u zich van de afgoden hebt afgewend om u tot God te keren!'


24 juni 2018

Onaantastbaar Leven
Johannes 11:17-27
Ds Ploeg uit Apseren
 
Tegenwoordig wordt de term 'JOLO' (You Only Live Once; in het Nederlands: je leeft maar 1 keer) vaak gebruikt. Een oproep om je niet druk te maken en in het hier en nu te leven.
De ondertoon is dan wel dat de dood een grens (aan het leven) is en dat je daarom - zoals André Hazes jr zingt - moet leven en moet pakken wat je pakken kan.
 
In dit Bijbelgedeelte praat Jezus met Martha over het overlijden van Lazarus. Die ligt al vier dagen in zijn graf. Mensen zijn gekomen om Maria en Martha te troosten. Het lijkt echt te laat te zijn. Maar in het gesprek met Martha vormt Jezus dit om: de dood is helemaal niet het einde. De dood is niet dood. De toekomst en belofte (van het Eeuwig Leven) die zover weg lijkt is op dit moment al werkelijkheid! De doden zullen tot leven komen en de levenden zullen nooit sterven. De dood heeft namelijk geen macht meer over ons en is als het ware 'ten dode opgeschreven'. Jezus dwingt hiermee ons om verder te kijken dan onze neus lang is. Naar “na de dood”.
 
Dat vereist wel dat je geloof hebt en hebt behouden. Nergens klinkt dat geloof sterker dan bij een graf. Juist dan moet je op dat geloof teruggrijpen. Eerst geloven en dan zien. Let wel: de dood blijft nog steeds onze laatste vijand, maar de dood jaagt geen angst meer aan.
 
En dat betekent dat je in het hier en nu al ontspannen mag leven. Niemand blijft gespaard van verdriet maar door Jezus is dit geen hopeloos verdriet. Dat zorgt ervoor dat we anders kunnen en mogen leven. Dat moet dan te zien zijn. Ook God mag het zien: prijs, eer en lof aan God die ons de weg wijst naar het leven. Een onaantastbaar leven: nu al.
 
Amen


17 juni 2018

De Heiligheid van God en Zijn Genade
Leviticus 21 verzen 21 en 22
Ds C. Bijman uit Arnemuiden
 
Dit Bijbelgedeelte behandelt de eisen die door God worden gesteld aan het priesterschap in het oude testament. In de tekst van vandaag lijken harde woorden gesproken te worden. Waarom toch die harde eisen om alleen ‘zonder gebreken’ in het priesterlijke ambt te mogen functioneren?
 
Dat heeft alles te maken met de Heiligheid van God: voor God is alleen het beste goed genoeg. Pas dan is iets “welgevallig” voor God; dan vindt God het goed. Daarom moet wie/wat dicht bij God komt volledig gaaf zijn. In deze eis in het Oude Testament ligt al de verwijzing naar Jezus besloten. Alleen Jezus is de volmaakte hogepriester en een vlekkeloos Lam. Jezus’ offer vormt de weg naar de Nieuwe Wereld die komen gaat. Alleen hij voldoet daarom aan de eisen in dit Bijbelgedeelte.
 
Overigens wordt daarnaast met de eisen in dit Bijbelgedeelte voorkomen dat alleen de gebrekkige zoon als priester wordt afgestaan en de sterke zoon op het land gaat werken. Hoe doen wij dat? Hoe verhoudt zich onze inzet van tijd en geld voor de kerk tot die voor aardse zaken?
 
Nee, de tekst van vandaag is geen aanzet tot discriminatie. Het richt ons op de Heiligheid van God. En laat ons beseffen dat wij alleen door God’s Genade en door Jezus Christus dicht bij Hem kunnen komen. We moeten het allemaal hebben van Zijn Genade.
 
Amen


20 mei 2018

Pinksteren in het Oude Testament
2 Koningen 2 : 1 - 15 
Ds. Jan Mudde

Dit bijbeldeel beschrijft het afscheid (de Hemelvaart) van Elia. Maar meer nog gaat het om Elisa; hij verlangt met alles wat in 'm is naar de vervulling met de geest van Elia.

Elia is een 'voorgestalte van Jezus' in het Oude Testament. Zijn opname in de hemel onderstreept dat. Maar zonder Elia ontstaat er een enorme leemte. Elia noemt hem 'de strijdwagen en ruiterij van Israël'. Dat waren in die tijd de beslissende factoren in oorlogen. Maar meer nog, zo doorziet Elisa, moet Israël het van Gods Woord hebben. Dat brengt mensen op een hoger plan: barmhartigheid & genade. En met Elia lijkt dat woord uit Israël te verdwijnen. Elia wijst geen opvolger aan en de route die hij gaat is precies omgekeerd aan de route waarmee Israël het beloofde land introk! 

Elisa legt zich er niet bij neer. Tot drie keer toe weigert hij te luisteren naar Elia. Die koppigheid is heilige koppigheid. Pas op het laatst wordt duidelijk wat hij wil: een dubbel deel (het deel dat de oudste zoon van de erfenis kreeg) van Elia's geest. Elisa wil onder de profeten de “eerstgeborene” zijn, om met kracht Gods Woord te kunnen blijven uitdragen!

Elisa strekt zich uit naar de Geest. Want zonder die Geest kan Israël niet, kan het werk van God geen doorgang vinden. En zonder de Geest van Christus' kan onze wereld niet. Op hemelvaart móét Pinksteren volgen!

Herkennen we ons in de verbetenheid van Elisa? Doorzien wij hoe hard de wereld en wij Jezus' Geest nodig hebben?

Uit Elia's reactie overigens blijkt dat de Geest geen erfgoed is. Maar willoze instrumenten zijn we ook niet. Dat blijkt ook uit Hand. 1:14: Vurig en eensgezind bidden en wachten de leerlingen. Net als Elisa strekken zij zich uit naar de Geest. En wij?


29 april 2018

‘Voltooid leven’
Psalm 129
Ds. Jan Mudde

In het ND schrijft Theo Boer afgelopen week dat hij zich in sommige gevallen euthanasie als noodmaatregel kan voorstellen. Soms kun je in elk geval meevoelen dat mensen geen andere uitweg zien. Soms is de duisternis van de dood liever dan het licht van het leven - ook in de Bijbel. Denk bijvoorbeeld aan nota bene Mozes en Elia! Elia doet zelfs een poging tot zelfdoding, al grijpt God gelukkig in. 

De Bijbel geeft de mens alle ruimte om zich uit te drukken en zijn gevoel naar voren te brengen. Neem Job; hij vervloekt zijn geboorte in zijn diepste nood. God geeft die ruimte. Die ruimte is er ook in de kerk. 

Maar geeft de Bijbel dan geen richting? Zeker wel! Vandaag lezen we Psalm 139. God kent ons door en door. Hij is ons overal nabij; je ontsnapt niet aan Zijn aandacht. En Hij is je altijd nabij; vanaf het eerste begin tot na je laatste adem. Die kennis mag zijn weerslag vinden in hoe je in het leven staat en hoe je met leven omgaat. Wat kunnen we in het licht van de Bijbel zoal over dit onderwerp zeggen?

- Het woord autonomie komt niet in het woordenboek van de Bijbel, van een christen, voor. En juist die term staat centraal in het maatschappelijk debat over euthanasie. God heeft het leven gemaakt en je beschikt er dus niet vrij over.

- 'Voltooid leven’ op zich is ook een lastige term. Kun je dat als mens overzien? Hoe ziet God dat? Neem Elia; zijn leven was voltooid dacht hij. Maar God zag perspectief en stuurde een engel om hem te redden.

- Er is geen levensfase die buiten God om gaat. Ook niet ziekte, depressiviteit, of ouderdom. 

In Nederland is de drang heel groot om de gedachten over een 'voltooid leven’ om te zetten in daden (in tegenstelling tot andere landen om ons heen overigens). Kunnen we lijden en pijn geen plek meer geven? Psalm 139 vertelt ons: God is altijd bij je. Zelfs lijden kan hij gebruiken tot zijn eer. Want het lijden van Christus en Paulus en vele anderen kon God gebruiken om iets zegenrijks in gang te zetten. Die God kennen veel Nederlanders niet. Of je kunt leven uit Psalm 139 of niet, dat maakt verschil. Al betekent dat niet dat een christen geen doodswens kan hebben. Maar het maakt verschil; God de regie over je leven geven of die helemaal in eigen handen houden. 

Euthanasie en ‘voltooid leven’. Vaak liggen er andere oorzaken aan ten grondslag. Je hebt mensen om je heen nodig, een luisterend oor. En dat is ook het appèl dat op ons gedaan wordt; in situaties van lijden en pijn er voor elkaar te zijn. Blijf om elkaar heen staan en blijf elkaar bemoedigen met Psalm 139: God is en God blijft nabij!


15 april 2018

Een ongedachte paasgetuige
Handelingen 19 : 5 
Ds. Jan Mudde

Jezus leeft! Paulus maakte de paasdag niet mee zoals de andere paasgetuigen en is daarmee een bijzondere getuige. Lang na Hemelvaart is Jezus ook aan hem verschenen. Uitgerekend aan hém - een miskraam noemt hij zichzelf, omdat hij Jezus’ werk teniet wilde doen en zijn volgelingen vervolgde. Maar godzijdank is dat nare woord niet het laatste woord. Jezus verschijnt zo duidelijk aan hem, dat zijn ervaring tot drie keer toe opgetekend is in Handelingen. Hij was een onverdacht paasgetuige, omdat hij de minst gedachte paasgetuige was. In één moment maakt zijn leven een draai van 180 graden als hij Jezus ziet. Er is maar één verklaring voor de omwenteling in zijn leven: Jezus leeft!

Die ervaring, die enorme geloofswending, kunnen mensen ook vandaag nog meemaken. Zoals Ina van Steenis. Ze heeft een heftig levensverhaal, hartverscheurend. Maar wat indrukwekkend hoe zij een ontmoeting met Jezus had, die haar leven weer meer dan de moeite waard maakte voor haar.

Door de brieven van Paulus kan ook jij die ontmoeting met Jezus hebben. En ook in anderen kunnen we Jezus herkennen en Hem ontmoeten. Gewoon in het dagelijks leven, ook thuis op je kamer. 

Ontmoetingen met Hem zijn zo waardevol. Dan ontdek je: Jezus leeft! Ook voor mij.


8 april 2018

'Houd Mij niet vast…'
Joh. 20:17
Ds. Jan Mudde

We kennen allemaal: mensen, momenten of tijd die we niet los willen laten. We kunnen het ons dus wel voorstellen dat Maria Magdalena Jezus vastklampt. Maar Hij zegt: houd me niet vast! 

Maria kende Jezus goed; hij had haar genezen van 7 boze geesten en ze was er altijd bij als Jezus optrad. Ze was er ook bij toen Jezus stierf en toen zijn lichaam in het graf gelegd werd. Toch herkende ze hem niet. Tot het moment dat Jezus haar bij haar naam noemt. En ze antwoordt: rabboeni! (mijn meester). Maar Jezus kapt de vreugde af: 'houd me niet vast'. Waarom moeten we steeds weer loslaten wie en wat ons dierbaar is? 

Pasen is meer dan een wonderbaarlijke terugkeer van een mens uit de dood, meer dan een ongedacht weerzien. Het is een schakel in een enorm plan van God. Maar Maria Magdalena ziet dat grote verband niet; ze ziet Jezus te menselijk, te persoonlijk, te kleinschalig. Dus opent Jezus haar ogen voor de ware proporties van Pasen. ‘Ik ben in transitie’, zegt Jezus in andere woorden. zijn Vader is dankzij zijn werk niet minder ónze vader. ‘Mijn broers en zussen’ noemt Jezus ons. Een schakel in Gods plan is Maria, zijn de leerlingen, zijn wij… `ik ben niet alleen voor jou gekomen Maria, ik ben teruggekomen om mijn werk voort te zetten'. Jezus is op weg naar de Vader. 

Houd mij niet vast… Wat heeft het ons te zeggen over vasthouden? Je wilt het liefst de lente vasthouden, je jeugd, innig geliefden… Maria moest leren het wijdere verband te zien. De proporties van Jezus’ weg en werk. Van het verband waarin ze zelf leefde. Toen ze dat zag kon ze zijn voeten loslaten. En dat kan ons helpen los te laten wanneer dat moet. Het kan ons helpen om datgene wat we bezitten, te zien alsof we het niet bezitten. Om niet te treuren als mensen die geen Trooster hebben. We hoeven niet bang te zijn voor het verglijden van de tijd, zelfs niet voor de laatste vijand - de dood. Jezus is groter en hard op weg om deze wereld uit de duisternis te leiden naar zijn Licht en heerschappij. Dat kan helpen om los te laten. Christus’ toekomst is onderweg!


1 april 2018

‘En hij geloofde’
Joh 20:8
ds. Jan Mudde

Hoe komt iemand tot het geloof dat Jezus is opgestaan? En maakt het verschil?
Nou en of! We krijgen daarmee een heel ander perspectief op ons eigen bestaan.

Onze inspanningen zijn geen druppel op een gloeiende plaat, maar zaad in de akker; het is wachten op de oogst. Je begraaft bijvoorbeeld iemand ook heel anders als je overtuigd bent van Jezus’ opstanding. Maar hoe kom je tot die overtuiging?

Petrus onderzocht het graf en zag het hoofdwindsel. Omdat de doeken daar zo lagen, kon het niet zo zijn dat het lichaam van Jezus weggehaald was; dan zou alles weggehaald zijn. Hij ziet een lege cocon, zoals van een rups die tot vlinder getransformeerd is. 

Hoe kwam Johannes tot het paasgeloof? Door stappen te zetten, namelijk door naar het graf te gaan en vervolgens door aandacht te schenken aan de details; te zien hoe de windsels daar lagen. En tenslotte door daaraan een conclusie te verbinden: de Heer is echt opgestaan!

Johannes heeft met veel detail geschreven om een betrouwbaar getuigenis na te laten voor jou en mij. Hoewel er meerdere getuigen zijn, met verschillende accenten in hun verslagen, zegt iedereen: de Heer is waarlijk opgestaan!

Pasen bemoedigt. Denk maar aan de cocon; zo transformeerde Jezus tot een nieuw leven en zo zal ook dit leven getransformeerd worden tot een heel nieuw leven. En denk maar aan het beeld van boomwortels; de kracht van het leven breekt door asfalt en stenen heen. 
Sta op, een morgen ongedacht - Gods dag is aangebroken!


18 maart 2018

Talenten
2 Kronieken 1:7-12 
Romeinen 12:3-8 

Ds. Jan Mudde

We hebben allemaal talenten gekregen. We kregen ze soms als kind al mee van onze ouders. Talenten kunnen in onze maatschappij geld waard zijn. Zoals Boris Donder, het rekenwonder, liet zien. En Natalie, het vertelgenie. Prachtige, rijke levens hadden ze. Maar toen... toen gingen ze dood. En kwamen ze voor de troon van God. Hij vroeg wat ze met hun talent hadden gedaan. Laten wij ook eens nadenken over dat moment…

Wat is een talent? Een cadeau dat God je gegeven heeft om daarmee anderen tot zegen te zijn. Als je er ook nog geld mee kunt verdienen, is dat mooi meegenomen. Maar daar draait het niet om! Salomo begreep het. Hij vroeg om wijsheid als koning, om anderen daarmee tot zegen te zijn. 

Wat zijn jouw talenten? Hoe zet jij ze in?


11 maart 2018

De schaamte voorbij
Rom. 1:1-17
Naar de preek van ds. K. van As

We schamen ons allemaal wel eens. Dat wordt pas een probleem als we denken dat we niet goed genoeg zijn, niet deugen. We kunnen proberen onszelf en anderen ervan te overtuigen dat we wel deugen, maar dat (zelfrechtvaardiging) is een hele opgave. Dat kan zelfs een burn-out opleveren.

Er is eigenlijk maar één manier je te rechtvaardigen, zegt Paulus. Ook als het je allemaal wel goed gaat, als je succesvol bent. God ziet mensen die geloven als rechtvaardigen. Eerherstel vinden we niet door onszelf te verheffen, maar door het besef te komen dat we geen gerechtigheid van onszelf hebben maar dankzij Jezus Christus. En daarom is het zo belangrijk dat we ons niet schamen voor het evangelie.

Laten we niet te trots zijn om te leven uit genade, want wat doen we Hem en onszelf dan tekort! We zijn één geworden met elkaar en bovenal met God. We zijn gerechtvaardigd! Jezus Christus schaamt zich niet voor ons, integendeel. We zijn kinderen van God en daarin ligt onze eer.

'Allen werden vervuld van de Geest en spraken vrijmoedig over de boodschap van God', lezen we in Handelingen en dat mag ons inspireren. Laten we bidden tot de levende God dat hij ons vervult met de heilige Geest en ons laat spreken in vrijmoedigheid. Niet om vervolgens achterover te gaan leunen omdat het niet zou uitmaken wat we doen (want dat doet het wel degelijk!), maar om krachtig te leven uit genade en Hem te verkondigen.


25 februari 2018

Gewonnen
Gen. 4, Mat. 15:21-28
Zr. Anna Klerk

In de Bijbel lezen we op verschillende momenten over God die wordt verslagen, zoals ook gebeurde in het verhaal dat we vandaag hoorden. Denk aan Jakob die in Genesis worstelde met God, niet los liet en won. Als het onoverwinnelijk geachte leger aan het einde van het verhaal tot God roept, na een strijd die ze hebben verloren, antwoordt God: "Nemen jullie mij niet kwalijk: Ik deed Mijn best. Maar de machtelozen en onderdrukten zullen Mij altijd de baas zijn." God is niet onvermurwbaar en onverbiddelijk. Hij luistert naar wie Hem gelovig aanroepen.

In Mattheus 15 lezen we hoe Jezus de vrouw die zijn hulp vraagt eerst stellig negeert en zelfs hard afwijst. Jezus was juist naar die plek gevlucht en wilde anoniem blijven. En dan roept deze vrouw Hem in het openbaar aan. De leerlingen willen haar dan ook weg laten sturen. Maar ook na Jezus' scherpe en duidelijke woorden, geeft de vrouw niet op. Jezus' pogingen om deze vrouw de mond te snoeren door haar buiten spel te zetten, leiden er uiteindelijk toe dat hij moet toegeven. Jezus kan niet meer vasthouden aan harde grenzen en vastgeroeste denkbeelden. Zijn belang om onder de radar te blijven, legt het nu af tegen het belang van de onderdrukte: die krijgt namelijk altijd voorrang in het Koninkrijk van God. 

Dit zien we ook gebeuren in het verhaal van Kaïn en Abel. In de naam van Kaïn klinkt de trots van zijn moeder door. Die trots leidt hem ertoe zijn broer Abel te vermoorden, als alleen zijn offer wordt aangenomen. Het nageslacht van Kaïn bestaat uit succesvolle mensen: ze bouwen steden, maken muziek en bewerken metaal. Ze buiten de aarde, maar ook elkaar uit: van Lamech wordt als eerste genoemd dat hij twee vrouwen nam. De Abels, de ademtochtjes, lijden daaronder. Maar er is een God die de kant van de zwakken kiest, zelfs ten koste van zichzelf. Van de nakomelingen van Abel komt natuurlijk niets terecht. Over Set, die 'in de plaats van' Abel geboren werd, lezen we dat hij een zoon krijgt, Enos. En dan staat er nog één zin in Genesis 4: 'In die tijd begon men de naam van de Heer aan te roepen'. De Kaïnsmensen hebben dan misschien wel de hele samenleving gecreëerd, er is een ding dat ze over het hoofd gezien hebben. Afhankelijkheid, godsdienst: dat hebben ze niet geleerd. En dat wordt nu juist beoefend door de plaatsvervangers van Abel.

Lijken wij niet vaak op Kaïn, als we tien ballen in de lucht willen houden en ons een ongeluk offeren? Doen we onszelf, maar bovenal God, daarmee niet tekort?

Wij hoeven God niet meer te winnen, want we zijn al gewonnen. Wij hoeven niet meer naar boven, want God is al naar beneden gekomen!

Hij zal de redder zijn der armen,
hij hoort hun hulpgeschrei.
Hij is met koninklijk erbarmen
hun eenzaamheid nabij.
Hij helpt, met hun bestaan bewogen,
die zijn in vrees verward.
Hun bloed is kostbaar in zijn ogen.
Hij draagt hen in zijn hart!


11 februari 2018

Het geschenk van de waarheid
Joh 1:1-18
Ds. Jan Mudde

 

In het Oude Testament wordt de glorie van God zichtbaar op verschillende manieren. Wat is het meerdere van Jezus? Een alternatieve vertaling van het tekstgedeelte van vandaag legt de nadruk op de Waarheid. Mozes gaf het geschenk van de wet, Jezus is het geschenk de Waarheid. Waarheid, dat is de werkelijkheid van God die in Jezus openbaar wordt.

In onze samenleving bestaat een crisis van de waarheid. De waarheid wordt veracht, bijvoorbeeld door ‘fake news’ (hetgeen van alle tijden is overigens). ‘De waarheid struikelt op straat’, schrijft Jesaja 59.

Maar ook het woord ‘waarheid’ zelf zit in het verdachtenbankje. Er zijn feiten, maar verder zijn er meningen, opvattingen en geloofsovertuigingen. Die kunnen niet als waarheid geclaimd worden. De waarheid claimen is zelfs verdacht, omdat het heel vaak onderdrukkend en respectloos uitpakt. Christenen zijn daar mede schuldig aan, doordat ze in naam van de waarheid dingen gedaan hebben die haaks op de Waarheid staan!

Kunnen we nog wel geloven dat er een waarheid is?

Johannes gebruikt het woord waarheid vrijmoedig. Het heeft glans zoals hij erover schrijft. Hij zag Gods glorie in Jezus, de Waarheid. Voor Hem kun je heilig ontzag hebben, maar je hoeft geen angst voor hem te hebben. Die waarheid is een genadige en liefdevolle waarheid. 

Probeer in Jezus Christus de glans van het woord waarheid weer te ontdekken. We kunnen verward zijn door allerlei ontwikkelingen om ons heen. Laat die Waarheid tot je komen. Dan gaat het licht in de duisternis van je hart schijnen en komt de glans. Een groot cadeau van genade dat God aan je geeft. Ontvang het maar met open handen. Heb je dat al gedaan? Geniet ervan!


28 januari 2018

Seksualiteit: kostbaar en kwetsbaar
Hooglied 4:1-5:1
Ds. Jan Mudde

 

Seks is sinds de seksuele revolutie veel zichtbaarder in de maatschappij. Daardoor kan er meer open over gesproken worden en ook is er oog voor de fijne kant van seks. Hoewel er rond seks sprake is van normvervaging, zijn er wel degelijk algemeen aanvaarde normen: wederzijdse instemming/vrijwilligheid, de leeftijdsnorm, het moet veilig zijn (als in: met condoom). Maar hoe spreekt de Bijbel over seks en welke normen stelt die?

Hooglied is een prachtig liefdeslied in de Bijbel. Bruid en bruidegom komen om de beurt aan het woord. Ze bewonderen elkaars schoonheid en verlangen hartstochtelijk naar elkaar. Vrijmoedig spreken ze in dichterlijke taal over de intiemste zaken.

Daaruit blijkt meteen al dat ook de Bijbel heel open en vrijmoedig over seksualiteit kan spreken. Ze behoort tot Gods schepping en is als zodanig goed. Ze is er ook niet alleen om kinderen te krijgen, maar ook om van te genieten. Tegelijk blijkt uit Hooglied hoe je over seks kunt praten: op een waardige en mooie manier. In onze samenleving gebeurt dat vaak grof en plat. Vrijen degradeert tot neuken. Terwijl dit toch echt iets anders is…

Een derde wat je van Hooglied kunt leren is, dat seks een verlengstuk van de liefde is. Uit alles spreekt dat de bruidegom en bruid zielsveel van elkaar houden. Hun fysieke contact is de manier waarop ze hun liefde uiten. In onze maatschappij echter is seks vaak zoiets als zelfbevrediging met hulp van een ander. Zonde! Want seks wordt pas mooi als het gepaard gaat met liefde; dan gaat het over in beminnen. 

Tenslotte gaat seks in het Hooglied hand in hand met trouw. Een bruidegom en bruid zijn aan het woord en samen vormen zij een nieuwe levenseenheid. Hier ligt een link met Genesis 2: ‘Zo komt het dat een man zich losmaakt van zijn vader en moeder en zich hecht aan zijn vrouw, met wie hij één van lichaam wordt'. De bruidegom noemt zijn bruid dan ook een gesloten tuin, een verzegelde hof. 

Met de Bijbelse visie op seks kunnen we in onze samenleving voor de dag komen. Daarin wordt recht gedaan aan zowel de kostbare als kwetsbare kant van seksualiteit. Vrijblijvende seks maakt dat de ander geen doel is, maar middel en dat is per definitie onveilig. Onze samenleving heeft de mond vol van veilig vrijen, maar veilig vrijen zit 'm in zoveel meer dan een condoom!

Seks in een veilige, Bijbelse bedding is nog geen succesformule voor goede seks. Die formule bestaat niet. Ook binnen een veilige bedding is seks soms woelig en lastig en verre van optimaal. Maar er is liefde, trouw, zelfs nederigheid (jij bent er niet om mij te dienen, we zijn er om elkaar te dienen), geduld (dus de volgende keer beter) en genade (daarom kan er ook rond seks vergeving zijn en gelachen worden). 

Seks. Het blijft, ook als je je oriënteert op de Bijbel iets heel menselijks, mensenwerk. Maar Gods gebruiksaanwijzing helpt ons een heel eind op weg. 


21 januari 2018

Recht door zee
Ex. 15: 1 – 21
Ds. Jan Mudde

Het beeld dat we hebben van God is een beeld van een liefdevolle God, die een arm om je heen slaat. Vertroostend en therapeutisch.

In het lied van Mozes wordt een ander beeld geschetst: van de vuist van God waarmee hij inbeukt op het leger van farao. En de adem van God die de Rode Zee doet splijten en vervolgens de Egyptenaren laat verdrinken.

Zouden wij het lied van Mozes ook gekozen hebben voor deze Week van Gebed? Onze broeders en zusters in het Caribisch gebied deden dit wel. We verschillen als heiligen wereldwijd van elkaar en dat mag verrijkend werken. We kunnen zoveel van elkaar leren!

God is niet alleen een lieflijke God, zoals Hij wel in ons soms wat gezapige Westerse geloof wordt verbeeld. God is en blijft een strijder die zielsveel van zijn schepping houdt en onrecht dus niet kan aanzien. Kokende woede is de keerzijde van brandende liefde. God is niet veranderd. En eens komt de dag dat hij de macht van de boze zelf voor eens en altijd teniet zal doen met kracht en geweld. In de Openbaring lezen we daarvan. Die dag is nog niet aangebroken. Nu is het die uitgestrekte hand die oproept om om te keren. Niet het zwaard van staal, maar het zwaard van Gods Woord. Nu is het ook niet te tijd om een heilige oorlog te voeren. Wel om de geestelijke wapenrusting aan te doen.

Woede mag een plek hebben, ook in het geloof. Net als de haat wegens tirannie en uitbuiting. We bevinden ons in een permanente oorlog tegen de boze. God is nog steeds een strijder. Deze Week van Gebed wil ons achter Hem aan in die strijd meevoeren.

Zo houden onze broeders en zusters in het Caribisch gebied ons ook deze vraag voor: als je bidt, waar zijn deze gebeden dan op gericht? Zijn het therapeutische gebeden voor je eigen welbevinden, of Koninkrijksgebeden? Strek je je met ons uit naar Gods heerschappij?


14 januari 2018

Onder de vleugels van God - en van elkaar
Ps 91, Ruth 2
Ds. Jan Mudde

Voel jij je wel eens onveilig? Mensen kunnen zich onveilig voelen, bijvoorbeeld omdat er over hen geroddeld wordt, ze gepest worden, of seksueel geïntimideerd of zelfs misbruikt worden. Zelfs in de huiselijke kring kan dat voorkomen. 

Onveiligheid doet altijd iets met je, het ondermijnt je zelfbeeld en zelfs bestaansgrond. In het ergste geval kan het zelfs tot zelfmoord leiden. 

Helaas is ook de gemeente van Christus niet altijd een veilige plek, terwijl dat juist zou moeten; het zou een plek moeten zijn om te schuilen onder Gods vleugels.

In het boek Ruth proeven we iets van hoe het bedoeld is. Boaz is een man die je als vrouw kunt vertrouwen. Hij geeft veiligheid, ondanks zijn aanzien. Hij misbruikt zijn machtspositie niet, integendeel! Hij schept een veilige omgeving voor Ruth, omdat hij een rechtvaardige is, een man van God. Boaz noemt Ruth een vrouw 'die schuilt onder de vleugels van God'. Zo hebben we de kerk en elkaar te zien; samen schuilen onder Gods vleugels. Maar schuilen, ook een beetje onder de vleugels van elkaar. ‘Spreid uw vleugel over uw dienares uit’, vraagt Ruth als ze in de nacht bij Boaz komt. NB, zelfs op dat kwetsbare moment bewaart Boaz een gepaste afstand. Wat een rolmodel! Was de wereld maar vol met zulke mannen en vrouwen, dan hadden we geen hashtag #metoo nodig. Hij kan zijn wie hij is, omdat hij een heilig ontzag heeft voor God en zich houdt aan de omgangsafspraken uit de Bijbel. Zo kunnen wij ook zijn, als we ons hart breken voor hem, onze knieën buigen voor hem en bidden: laat niet mijn ‘ik' maar Christus in mijn hart wonen. 

Bij Jezus is plek voor iedereen. Als je dader bent geweest en zeker als je slachtoffer bent geworden van onveiligheid of misbruik. Jij bent zó waardevol in Jezus’ ogen dat hij zijn leven voor jou heeft over gehad. Je bent veilig onder Zijn vleugels. En ook bij anderen kun je schuilen, kun je je verhaal kwijt - bijvoorbeeld bij de vertrouwenspersonen. Zo moeten we kerk zijn in de wereld. Want zo is God in deze wereld; een heilige en veilige God bij wie je altijd thuis kunt komen!


31 december 2017

Tijd en vruchteloosheid
Prediker 3:1-15
Ds. Jan Mudde

God heeft de mens inzicht in de tijd gegeven, schrijft Prediker. Bewust stilstaan bij tijd, de overgang van oud naar nieuw is uniek voor de mens. Het roept ook vragen op: wat levert het allemaal op? Prediker verwoordt op prachtige wijze dat dit per saldo niets is. Het leven is met vruchteloosheid geslagen.

Een drietal inzichten:

1. God staat boven de tijd en geeft alles wat er is zijn aangewezen plek in de tijd. Niet alleen het baren; ook het sterven, niet alleen het bouwen, ook het breken. We leven in Gods bestel. We worden geleefd, maar God regeert. Ook in tijden van tegenspoed en verlies.

2. Wij zijn mensen en geen God. God heeft de mens inzicht in de tijd gegeven, maar geen overzicht over heel zijn plan. We worstelen hier mee. Maar Prediker zegt: Aanvaard je mens-zijn, je mogelijkheden en begrenzingen. Zeker, je kunt een lichtstraal zijn in een donkere tijd, maar niet de fundamentele misère van iemands leven veranderen of zijn lot bepalen. Deze wijsheid wil ons niet verlammen, maar ontspannen. 

3. Prediker voegt er nog een derde inzicht, een blijde verrassing aan toe: Weet het kleine, alledaagse geluk op waarde te schatten. Geniet ervan en ontspan erdoor, het zijn cadeautjes van God. Breng maar een toost uit op het leven!


25 december 2017

Een vacature vervuld!
Lucas 2
Ds. Jan Mudde

Naast het grote nieuws van Kerst is er ook kleiner nieuws. Afgelopen jaar kwamen er bijvoorbeeld 100.000 vacatures bij; goed nieuws voor degenen zonder werk. Je komt allerlei vacatures tegen, waarin een profiel geschetst wordt en eisen gesteld worden. Vacatures zijn niet altijd even makkelijk te vervullen, zeker niet als het om een veeleisende functie gaat. 

Het Oude Testament is zo dik omdat het in feite een complex vacatureproces is - een hemelse vacature. In de functieomschrijving staan grote thema's: iemand die verzoening kan brengen, vrede,  liefde, die verlossing kan geven… De functie-eisen zijn niet minder groots, met eisen over het geven van volmaakte vrede en liefde, zelfopoffering, …. Er komen allerlei kandidaten langs. Maar niemand voldoet aan de eisen. 

'Dan stap ik zelf in', zegt God. 'Als geen mens het kan doen, doe ik het zelf en geef ik mijn zoon’. 

De werkomgeving voor de hemelse vacature is niet zo mooi: vijandig, haatdragend, hardleers, doordrenkt van onbegrip, resulterend in de dood, geen overuren...

Met Kerst is een vacature ingevuld. Hij kan het, Hij wil het, Hij zal het doen. Daarom is het feest met Kerst. 

God is niet van een toverstafje, maar van de lange adem. Hij wilde eerst door mensen heen de wereld vernieuwen, maar hij vond niemand. Jezus vervulde de vacature.

Maar we is nog een vacature: in je hart. We hebben iemand nodig om ons anders te laten denken en handelen. Ook die vacature wil Jezus vervullen. Jezus is naar de wereld gekomen en nu is het de bedoeling dat jij naar Hem komt en hem in navolging van de herders aanbidt. Zodat Jezus niet alleen in een stal is geboren, maar ook in de stal van je hart: https://www.youtube.com/watch?v=HSe1AJQSx48


10 december 2017

Piketpaaltjes slaan
Lucas 3
Ds. Jan Mudde

De mensen zijn zich lam geschrokken. Met adders die uit het brandende grasland vluchten vergelijkt Johannes hen. Maar zo ontvlucht je Gods toorn niet! Breng vruchten voort, want bomen die geen vruchten dragen gaan voor de bijl. En nu vragen de mensen in paniek aan Johannes: ‘Wat moeten we doen?!'

Stel jij die vraag wel eens: ‘Here, wat moet ik doen? Waarin moet ik mij bekeren?’

Wat moeten we dan doen? Johannes roept ons niet de wereld uit, de woestijn in. Hij roept ons ook niet op om het systeem omver te werpen en zelf het koninkrijk van God te vestigen. Hij roept zelfs de tollenaars en soldaten niet op om hun obscure beroepen te laten voor wat ze zijn en eerbaar werk te gaan doen. Nee, hij roept ons op om in het systeem, binnen het beroep dat we uitoefenen keuzes te maken. Waarbij hij het kort, maar ongelooflijk krachtig stelt: deel wat je hebt; buit niemand uit (tegen de tollenaars); pers niemand af (tegen de soldaten). Wees integer en niet corrupt. Het gaat er niet om dat je andere dingen doet, maar dat je dingen anders doet. En zo verander je iets aan de wereld van binnenuit!

Welk piketpaaltje kan (of moet!) jij in jouw omgeving, klas of beroepsgroep slaan?


26 november 2017

Omzwervingen en tranen
Psalm 56:9
Ds. Jan Mudde

 

Tranen van verdriet, tranen van onmacht. We zien ze in ons leven om ons heen en hebben ze soms zelf te huilen. David ervaart dat verdriet, die onmacht ook als hij moet rondzwerven in de woestijn, op de vlucht. 

Ook afgelopen jaar vloeiden ze, bij nieuws over een ongeneeslijke ziekte of een plotseling sterven. Maar: 'U hebt ze opgevangen in uw kruik', zegt David. Opmerkelijk, omdat juist bij die omzwervingen, in die moeite en pijn, God je tranen niet lijkt te zien. Maar David vertrouwt op Gods woord en weet zich daardoor gedragen. 

Dit zegt iets over 'geloven'. Geloven wordt vaak als projectie gezien, of als een vermogen tot verbeelding. In de Bijbel rijmt geloven op beloven. Geloven is een reactie op het woord van God, van Christus; je op goede gronden daaraan toevertrouwen. 

God verzekert: Je leven is opgetekend en Ik vang je tranen op, ze zijn kostbaar. Je bent gekend, niets kan jou van Mij scheiden’. Dat maakt het ondraaglijke, draaglijker. Dat maakt dat je in vrede kan inslapen. En God belooft: Ik zal alle tranen uit je ogen wissen. Alleen nog tranen van dankbaarheid zullen vloeien. In dat geloof mogen we leven en sterven. Geprezen zij zijn naam!


19 november 2017

Niet al te rechtvaardig?

Prediker 7:15-18
Ds. Jan Mudde

In deze wereld gaat het soms ongelooflijk oneerlijk toe: een goed mens kan jong al sterven en een slecht mens kan rijk en gelukkig oud worden. Dit is wat Prediker signaleert (vers 15). Iedereen vindt dat dit niet klopt, maar wie in God gelooft heeft er een probleem bij: waarom laat Hij dit toe? De Bijbel (Psalm 1 bijvoorbeeld) zegt toch dat rechtvaardigen gezegend zullen worden en goddelozen ten gronde gaan? Je kunt daar als mens enorm mee in de knoop komen.

Twee gedachten: 1. Hier is iemand aan het woord (NB: in de Bijbel zelf) die het geloof (Psalm 1) niet kan rijmen met de werkelijkheid. Verbazingwekkend, blijkbaar staat de HERE God zo sterk dat Hij dat kan hebben. 2. Wat een opluchting. Geloven is niet dat je je ogen sluit voor de (harde) werkelijkheid, verstand op nul, blik op oneindig. Voor de vragende mens is ruimte binnen de Bijbel. Voor de vragende mens moet daarom ook ruimte zijn binnen de kerk.

Maar hoe ga je er als gelovige mee om dat het zo krom toegaat in de wereld? Prediker zegt: wees niet te rechtvaardig, wees niet te goddeloos, maar vrees God. Sommige mensen reageren ‘te rechtvaardig’. Denk hierbij aan de vrienden van Job. Zij trokken uit hun leersysteem de conclusie dat Job toch gezondigd had. Ze gingen op de stoel van God zitten en deden daarmee Job veel pijn. Andere mensen reageren ’te goddeloos’. Uit het feit dat het leven soms hartstikke oneerlijk is concluderen zij dat God niet bestaat of geen recht doet. In beide gevallen trekt de mens een veel te grote broek aan. Alsof hij met zijn beperkte verstand kan overzien hoe het zit. Nee, vrees God. Heb eerbied voor Hem die zoveel groter is. Ga Hem niet narekenen, ga ook niet zonder Hem rekenen, maar houd in alles rekening met Hem.

Eerbiedig God, die in de bitterste ellende en het grootste onrecht zijn diepste woord heeft gesproken, zijn eigen Woord heeft gegeven, Jezus Christus. Die dimensie kende Prediker niet. Zijn kruis staat midden in deze gebroken wereld. En het zegt ons: het dwaze van God is wijzer dan de mensen en het zwakke van God is sterker dan de mensen (1 Korintiërs 1). Ziende op Hem heb je geen antwoord op alle vragen, maar mag je weten dat God nabij is in al je vragen.


29 oktober 2017

Vreemde gerechtigheid (n.a.v. Romeinen 1:17)

Romeinen 1:16-17, 3:21-26, 5:12-17

Ds. Jan Mudde

Luther poneerde ruim 500 jaar geleden 95 stellingen om een debat te openen. In die tijd gingen aflaatverkopers de wereld rond om de zonden van mensen - zelfs de toekomstige - te verzilveren ten gunste van de kerk.

Luther ageerde tegen deze en andere misstanden. Hij herriep zijn kritiek niet en stelde de genade centraal. Hoe kan ik, zondig mens, voor God bestaan? Vroeg Luther zich af. Zo Heilig als God is, zo onheilig voelde hij zichzelf. Het klooster loste niets op. Hoewel zijn biechtvader hem op zijn gemak probeerde te stellen, wilde hij zich niet met nog slechtere mensen vergelijken. Alleen met God wilde hij zichzelf vergelijken, door Jezus Christus.

Wel worstelde Luther met het woord ‘gerechtigheid’, zoals het in Romeinen 1:17 door Paulus gevierd werd. Maar opeens zag hij het: Gods gerechtigheid betekent niet dat God geeft wat je verdient, maar dat God geeft wat je niet verdient. 

Luther was geen heilige. Hij heeft bijvoorbeeld gruwelijke dingen gezegd over de joden. Maar hij ontdekte genade. 

Allicht herkennen wij die strijd in ons hart. Dat je, ook als je ouder wordt, je laat leiden door primaire gevoelens in plaats van door vriendelijkheid, goedheid en geduld. Als je voortdurend naar jezelf kijkt door de ogen van anderen, dan is dat een heilloze weg, en lijd je onder de wet van de massa. Luthers inzicht is dus heel actueel. Dankzij Jezus Christus mag je leven uit genade - en mag je sterven in genade.

Wat een vreemde gerechtigheid, wat een genade!


15 oktober 2017

De mens en klimaatverandering

Openbaring 8,9,14
Ds. Jan Mudde

In Openbaring 8 en 9 gaat het luchtalarm af o.a. in de vorm van verschrikkelijke (natuur)rampen die op de aarde afkomen. Het alarm gaat af, want God confronteert ons met zijn oordeel over afgoderij en onrecht en het naderende oordeel.

Als we kijken naar de tekenen van deze tijd – ontbossing, overbevissing, klimaatverandering – dan krijg je de indruk er midden in te leven. NB, deze rampen komen niet als een noodlot op ons af; we roepen ze over onszelf af door onze levensstijl en de keuzes die we maken. Hoe reageren we er op?

  • Allereerst door een integrale benadering van het kwaad waaraan wij mensen ons schuldig maken. In Bijbels licht is de klimaatcrisis niet alleen een gevolg van onze uitbuiting van de aarde, maar niet minder van onze afgodsdienst en goddeloosheid in het algemeen. Bekeer u, vrees God!
  • Dan vol vertrouwen en hoop. Openbaring predikt juist dat God door alles heen zijn plan volvoert.
  • Tot slot moeten we niet fatalistisch reageren, of juist optimistisch of sceptisch, maar vanuit onze door God gegeven verantwoordelijkheid voor de aarde en het liefdegebod. Wij zien de tekenen der tijden, maar weten niet wanneer het einde komt. En al zouden we dat weten, dan nog zouden de bekende woorden ‘Als morgen de Messias terugkomt, zou ik vandaag nog een appelboom planten’, onze leidraad moeten zijn. En wat we van het liefdegebod kunnen leren is dat we oog hebben voor de enorme belangen van uitgerekend de aller-kwetsbaarsten: de armen der aarde en de toekomstige generaties die de aarde beërven zoals wij haar overgeleverd hebben. Laat dat bepalend zijn voor de concrete (en politieke) keuzes die we maken!


8 oktober 2017

Van mens en dier en dierenwelzijn

Ds. Jan Mudde

Mensen zijn niet zelden heel wreed tegen dieren. Ze laten dieren op elkaar losgaan (hanen- en hondengevechten) of gaan zelf op dieren los (ganstrekken, stierenvechten). Ook het gebruik van dieren ten behoeve van het menselijke welzijn gaat vaak in hoge mate ten koste van het welzijn van het dier (angorawol, bio-industrie).

De Bijbel geeft in Genesis 1 en 2 een plaatje van hoe de relatie bedoeld is. Mensen worden voor het dier verantwoordelijk gesteld. Dieren hebben mensen nodig en andersom. Ook die relatie is echter door de zonde beschadigd. God zelf doet (Gen. 3:21) een concessie als hij de mens kleedt in een dierenhuid; een mens mag overleven, ook al gaat het ten koste van het dier. Maar zo was het oorspronkelijk niet bedoeld.

Dieren zijn kostbaar voor God. Hij heeft ook met hen een relatie. Psalm 104 plaatst de mensen tussen de andere levende wezens op aarde; niet aan de top van een pyramide zoals in Genesis 1, maar als een van de vele schepselen die van de adem van God leven. Wet- en regelgeving in de Torah heeft ook betrekking op dieren: de sabbat, het verbod om roofbouw te plegen op een vogelnest (Deut. 22:6-7). Een rechtvaardige is goed voor zijn vee, lezen we bovendien in Spreuken 12:10. Voor wilde en tamme dieren is ook een plek op de nieuwe hemel en aarde (Jes. 11:6-9). Jezus liep hierop vooruit, Hij leefde in de woestijn te midden van de wilde dieren (Mar.1:13b).

De aarde is niet alleen ons domein, maar ook van zijn andere schepselen. Het perspectief dat de Bijbel geeft betreft een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Wij kunnen daar naartoe werken, door het welzijn van dieren ter harte te nemen.

Wat betekent dit voor uw, voor jouw keuzes? Zijn we bijvoorbeeld bereid meer voor vlees e.d. te betalen wanneer dat het welzijn van dieren ten goede komt?


10 september 2017

Zoals de arend

Deuteronomium 32:11-12 - bij de bevestiging van nieuwe ambtsdragers
Ds. Jan Mudde

 

Een zwevende arend is indrukwekkend. Maar de uitleg die vaak gegeven wordt op basis van Deuteronomium 32 is gebaseerd op een vertaalfout. Nooit is door biologen waargenomen dat arendsjongen uit het nest gewerkt werden en vervolgens zonodig opgevangen werden door de ouder. De grondtekst voor 'opwekken' kan beter vertaald worden als 'waken': zoals de arend over zijn broedsel waakt. Daarnaast heeft het tweede deel van vers 11 betrekking op God, dus op theologie in plaats van biologie. Het gaat er niet om wat arenden doen, maar wat de HERE doet. 

De HERE waakt over zijn volk en draagt het. Niet alleen Israël - ook de gemeente (Openbaring 12:13-14), ook ons. We zijn veilig, temidden van welk onheil ook. Omdat we kostbaar zijn; zo kostbaar dat Hij zijn zoon gaf.

God waakt nog steeds over Israël, anders was het allang van de aardbodem weggevaagd geweest. 

God waakt ook over zijn kerk. Want ook die is een permanent bedreigde grootheid. Door eigen schuld, door verdrukking en vervolging, maar momenteel ook door de enorme geloofsverlating, de toenemende vervreemding van God. Maar ook in deze storm van de secularisatie is de kerk safe. 

Als ambtsdrager mag je dit weten en vanuit deze zekerheid je werk oppakken. Persoonlijk ook mag je je door Gods vleugels laten dragen en daaronder schuilen en zo gerust en vol vertrouwen het ambt vervullen. En ook mag dit beeld van de arend een heel klein beetje van toepassing zijn op jou. Want onder de vleugeltjes van ambtsdragers komen mensen soms ook schuilen, zoals Ruth onder de vleugels van Boaz. Wat een mooie bediening!


27 augustus 2017

Een tekening van pappa...

Lucas 15

Dhr. A. Velema, Zwolle

 

Het is alsof Jezus in deze gelijkenissen een potlood pakt en zijn Vader gaat tekenen. De drie verhalen geven een goed beeld van God. Vreugde en feestvieren zijn kernwoorden in die beelden, over het verloren schaap, over de vrouw met 10 zilverstukken en tenslotte over de verloren zoon. 

Dit laatste verhaal begint direct opvallend, want de vader verdeelt zijn vermogen onder de zoons, terwijl de gemiddelde vader ernstig gekwetst zou zijn en zijn zoon niet meer zou willen zien. Maar deze vader laat zijn zoon gaan. En hoezeer het de jongen ook slecht gaat, we lezen niets over berouw of schaamte. 'Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u' neemt hij zich voor te zeggen. Maar kent hij zijn eigen hart? Zijn zijn motieven wel zuiver? Kent u uw hart? 

Hoe dan ook: de vader rent naar zijn zoon toe (hoe ongewoon rennen in die situatie ook was). De jongen verdient straf, maar krijgt genade. Boven alles krijgt hij een ring om zijn vinger geschoven. Een ring die zo veelzeggend is; symbool staat voor de eindeloze liefde en trouw. Die ring schuift onze Vader ons om de vinger. Wat een indrukwekkende God hebben we!


30 juli 2017

De sabbat (deel 5)

PS 92 - Lied voor de sabbat
Ds. Jan Mudde

 

In Psalm 92 gaat het over veel dingen die we kunnen relateren aan de sabbat. Het middendeel, over goddelozen en onkruid, lijkt minder passend. Dit lied voor de sabbat? Ja, juist!

Dat het onrecht verdwijnt en het recht zegeviert is een kern van de Bijbel. Vanaf de eerste hoofdstukken - denk aan Kaïn en Abel en Noach - worden rechtvaardigen en onrechtvaardigen naast elkaar gezet.

Wat is het verschil tussen hen? Niet hun natuur, hun aard, of etniciteit. Een rechtvaardige zet Gods belang voorop en daarmee het heil van zijn naaste. De onrechtvaardige gaat voor zijn eigen doelen en eigen belang. Andere mensen zijn voor hem of haar slechts middelen daarbij.

In tijden van chaos en oorlog gedijen de goddelozen. Zo ook als er zwakke of corrupte overheden zijn. De pijn en het lijden dat daardoor veroorzaakt wordt komt dubbel aan, omdat er sprake is van onrecht. Onrecht en wetteloosheid kunnen ook het zicht op God belemmeren. ‘Waarom hebt U mij verlaten?!’

Juist op de sabbat (en de zondag) moet dit alles de volle aandacht hebben. De Bijbel keert zich op sabbat niet van de wereld af, maar staat met het gezicht naar de wereld toe en wel voor het aangezicht van God. Op sabbat laad je je op om het leven van alledag aan te kunnen. Want de boodschap van sabbat is: het onkruid zál uitgerukt worden en de rechtvaardige zál groeien en bloeien!

Maar blijft dit niet bij mooie woorden?  

God heeft het kwaad al aan de kaak gesteld en teniet gedaan. Hij verliet Jezus aan het kruis niet, maar gaf hem de kracht van een wilde stier. Hij zag op zijn belagers neer. Zelfs de dood is overwonnen! 

Psalm 92 is vervuld, met Pasen. Het is een boodschap die je elke zondag moet horen: blijf maar gewoon je kracht halen uit het woord van God. Blijf gevoed worden door de liefde in de gemeente van Christus. Brutalen mogen dan de halve wereld hebben - rechtvaardigen zullen ooit de gehele aarde beërven. Halleluja!


23 juli 2017

De sabbat (deel 4): Sabbatten

Lev 25:1-23, Luc 4:16-21
Ds. Jan Mudde

 

Sommige delen van de Thora hebben iets van een politiek partijprogramma. Ze bevatten een totaalvisie op de samenleving en maatregelen om die te realiseren. Heel sterk is dit het geval met de sabbatten (meervoud) die de Thora kent: 

  • de sabbat (de wekelijkse adempauze voor mens en dier);
  • het sabbatsjaar (elk zevende jaar een adempauze voor het land en een schone lei voor wie in schulden leeft);
  • het jubeljaar (elk vijftigste jaar wordt er op de resetknop gedrukt: iedereen mag weer terug naar zijn erfdeel, mocht hij dat - door welke reden dan ook - zijn kwijtgeraakt). 

Elk van deze sabbatten heeft iets eigens en voegt iets toe aan het mens- en dierwaardiger maken van een samenleving. De adempauzes die worden voorgeschreven vullen elkaar aan en verrijken elkaar. Samen vormen ze één systeem waarin één Geest en één visie werkzaam zijn. 

 

Een paar opmerkingen daarover:

  • Dit systeem laat ons prachtig zien wie God is, wat er in zijn hart leeft. De mens (Jood en niet-Jood), de dieren (zowel tamme als wilde) en het milieu hebben zijn aandacht en zorg. In het stelsel van sabbatten wordt aan alles en iedereen gedacht. Zo is het hart van God. En dat hart klopt volop in de bediening van de Here Jezus: Hij kondigt het jubeljaar af (Lukas 4 : 18 – 21)! 
  • Hoezeer ook onze cultuur verschilt van die van het Oude Testament - waar het in de sabbatten om gaat wil de HERE nog steeds realiseren, via zijn kerk en via de mensheid als geheel. Een mooie taak in dit verband hebben onze diakenen, of schuldhulpmaatjes, of mensen die in de schuldhulpverlening zitten. Als mensen in die put van schuld zitten, het deksel er zo nu en dan afhalen. Maar ook politici kunnen enorm geïnspireerd worden door dit oudtestamentische systeem van sabbatten. Het biedt een stuk sociale wetgeving, biedt een economie van het genoeg, doet aan dierenrechten en zelfs aan milieuwetgeving! 
  • Tijdens Sonrise kun je er aan denken dat het in Leviticus 25 niet alleen om het geestelijke gaat, maar ook om de mooie, alledaagse uitingen van de schepping. Door er te zijn voor de kinderen en jongeren daar, ze een vrijheidsgevoel te geven, laat je ze ook iets proeven van het Koninkrijk van God.

 

Een complex aan sabbatten. Wat een wijsheid, wat een goedheid, wat hebben we goud in handen. Wat een God!


2 juli 2017

De sabbat (deel 3)

Exodus 16
Ds. Jan Mudde

 

Een trouwring is altijd iets bijzonders. De trouwring (teken van zijn verbond) die de HERE zijn volk omdoet is iets heel speciaals: een wekelijkse rustdag. Kan een slavenvolk zich iets mooiers wensen? Maar het volk heeft er moeite mee zich deze trouwring toe te eigenen. Eerst raapt het teveel manna bijeen. Dan wil het ook op de sabbat gaan rapen.
Is het gek? Een mens kiest het zekere voor het onzekere, zeker in de woestijn. Het vraagt dus heel veel vertrouwen om aan te nemen dat God elke dag weer manna geeft. En het vraagt geloof om van Mozes aan te nemen dat er op de sabbat niets te rapen is. Zo voedt God zijn volk op. Het moet leren helemaal op Hem te vertrouwen. Het moet leren wat leven brengt en wat de dood.

 

Het grote cadeau dat God ons in Christus wil geven is zijn koninkrijk van vrede en gerechtigheid. En nog steeds voedt Hij op. Overal waar mensen niet leven naar Gods gerechtigheid, trouw en liefde, slaat een stank van rotting en bederf ons tegemoet, zoals in de woestijn bij het volk Israël, als het niet geloofde.

Voor ons geldt niet minder dat het geloof vraagt om ons dit grote geschenk toe te eigenen. Jezus leert ons te bidden: 'Geef ons heden ons dagelijks brood'. Hij leert ons te leven bij de dag in het vertrouwen dat God voor ons zorgt. Zo krijg je de handen vrij voor wat God wil geven: Zoek eerst het Koninkrijk van God. Maar we durven en kunnen het niet. We dekken ons eerst aan alle kanten in. Kan het Koninkrijk van God zo ooit komen?

De kern van het sabbatsgebod was rusten in God. Vanuit die rust in God kun je verantwoord bij de dag leven: zo dien je Gods Koninkrijk op aarde. Durf, wil, kun jij dat cadeau aannemen? Vertrouw Hem maar, Hij geeft genoeg voor elke dag!


Preek Door de Week 2017 (deel 2)

Preek Door de Week 2017 (deel 1)

Preek Door de Week 2016

Preek Door de Week 2015

Preek Door de Week 2014

Preek Door de Week 2013

Preek Door de Week 2012

2011-03-13-09h59m21.jpg
 

Route | Contact | Over deze site